استعداد فطرى به جناب حق مجذوب باشد . « 1 » و لا يصبر « 2 » على صحبة ضدّ ، و وى را بر صحبت اضداد و « 3 » رؤيت « 4 » اغيار ، صبر و شكيب نبود . و لا يقعد عن الجدّ به حال . و از غايت « 5 » انجذاب به حق و « 6 » ارتباط به صدق ، از جدّ و جهد به هيچ حال متقاعد نشود . الدرجة الثّانية : أن لا « 7 » يتمنّى الحياة إلّا للحقّ ، درجهء دوم ، آن است كه تمنّا و آرزوى زندگى ، وى را براى اداى حقوق بندگى بود ، از آن جهت كه هرچه مشاهىّ و حظوظ است ، بندهء صادق از طلب آن محفوظ است . و لا يشهد من نفسه إلّا أثر النقصان ، و نبيند از نفس خود هيچ چيز كه در آن نشان « 8 » نقصان ظاهر نباشد . از حادث چه آيد كه سزاوار قديم تواند بود . و لا يلتفت إلى ترفيه « 9 » الرّخص . و در پى آسانى و طلب رخصتها نرود ، چون در مقام صدق از حظوظ نفس گذشته باشد ، و از جهد و جدّ در اداى عبوديت لذّت يافته ، روى به رخصت‌جويى « 10 » و آسانى كى نهد ، و از مضمون يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ « 11 » كجا روىگردان شود . و « 12 » الدرجة الثّالثة : الصّدق فى معرفة « 13 » الصّدق ؛ درجهء سيم ، آن است كه بنده در معرفت صدق صادق باشد ؛ يعنى معرفت « 14 » صدق او موافق واقع باشد .

--> ( 1 ) . ج : بود . ( 2 ) . ج : يصير . ( 3 ) . ج : - و . ( 4 ) . ع : رويه . ( 5 ) . ج : - غايت . ( 6 ) . ج : - و . ( 7 ) . ع : - لا . ( 8 ) . ع : - نشان . ( 9 ) . ج : ترقيه . ( 10 ) . ج : جوى . ( 11 ) . الزمر / 18 . ( 12 ) . ع : - و . ( 13 ) . ج : معرفته . ( 14 ) . ج : - صادق باشد يعنى معرفت صدق .